martes, 23 de enero de 2018

ALLOMANDARINA




Nunca pensei que aos 57 anos acabaría convertíndome en actriz! Cantas voltiñas dá a vida!!!!
A xente que me coñece ben sabe que cando me manifesto, no día a día do meu traballo, como unha persoa exquisitamente educada e correcta, sen censurar o que me parece que está mal e aplaudindo estrepitosamente (cun sorriso falso de orella a orella) logros mediocres como se fosen grandes éxitos, non estou sendo eu.
Supoño que a espontaneidade é o meu maior defecto, pero seina manter a raia, se é necesario. E tamén a podo corrixir... Outra cousa serán os efectos desa perda de espontaneidade sobre quen me rodea, porque ao deixar de usala, deixo de ser eu e o mundo deixa de preocuparme máis alá do estritamente necesario...
E neste momento da miña vida creo que o mellor é que deixe esa miña forma de ser e de manifestarme de maneira natural e espontánea e pase á fase de "facer teatro". Ao fin, o mundo, a sociedade, o lugar de traballo, por desgraza, son puro teatro. Pois traballarei como actriz no sucesivo. Igual me pagan mellor e me fago rica!

Concha L. F. - 2018

No hay comentarios:

Publicar un comentario